Wit is altijd schoon

+12
voor volwassenen en (hun) kinderen vanaf 12 jaar
Allee, vooruit. Pakt die lakens van grotemoe dan maar als ge dat liever ziet.
En als mijn grijs kleed daar beter bij past.
Ik vind dat feitelijk zelf ook vele schoonder: wit.
Gewoon wit.
Dat past vele beter bij mijn kleed.
Ge hebt er geen gedacht van waar dat die begrafenisondernemers tegenwoordig mee afkomen mee al dat purper en mee die synthetische rommel.
Zegt straks maar tegen den Dest dat ik dat purper gedoe niet meer op mijn lijf wil hebben.
Dat ‘m zijn lijkwade maar terug mee naar huis pakt want dat ik veel liever opgebaard lig in mijn eigen lakens.
Ge hadt groot gelijk. Ik zie het nu zelf ook.
Het is beter dat ge dat veranderd hebt.
Van purper naar wit.
Een opgewekte roman over rouw, afkomst en taal. Kan dat wel? Wie de roman Wit is altijd schoon van Leo Pleysier heeft gelezen, kent het antwoord. In een buitengewone heldere en lichtvoetige taal beschrijft Pleysier de complexe gevoelens van een zoon voor zijn overleden moeder, die hem heel lang bedolven heeft onder haar gepraat. Het levert een warm en liefdevol portret op van de moeder.

Na het succes van U bent mijn moeder gaan Stefan Perceval en Sien Eggers opnieuw samen aan de slag met een beklijvende tekst over afscheid en ontdekken, over samen en alleen.
Tekst: Leo Pleysier
Bewerking en regie: Stefan Perceval
Spel: Sien Eggers en Kwinten Van Heden
Scenografie: Jan Strobbe
Licht: Marcel Visser
Kostuums: Anita Evenepoel
huisfotograaf: Kris Dewitte
Wit is altijd schoon is een coproductie met HETPALEIS.