Dun Velleke

Deze groep is ontstaan uit een samenwerking met T’ANtWOORD. Een groep mensen die allereerst een ruimte bezette die ‘niet voor hen’ was. Het rode pluche van het theater, de pracht en praal van het podium leek deelnemer Hilde van Dun Velleke niet bedoeld voor haar. Niet als publiek, want wat zou zij er nou van begrijpen. Ze was niet echt geïnteresseerd in toneel ook, maar als ze toch een keer ergens als publiek kwam kijken dan applaudisseerde ze nooit. Sinds ze zelf gespeeld heeft komt ze vaker kijken en applaudisseert dan het uitbundigste van allemaal: “Want applaus is nodig, dat is toch waar je het voor doet als je op het toneel staat. Niet de bloemen.” Op het toneel staan als actrice leek haar nog meer minder de bedoeling, met haar struise verschijning, haar lichamelijke handicap, haar slechte tanden. Daar zou toch niemand naar komen kijken? Toen ze de oproep voor Dun Velleke zag hangen in ’t Antwoord – centrum voor eenzaamheid- en armoedebestrijding – dacht ze dan ook bovenal: “Je weet niet waar je aan begint, wat kun je in vredesnaam met ons doen?”.

Voor een verovering is verder lef nodig en bravoure. Onnodige ballast wordt al snel overboord gegooid, zoals verlegenheid, onzekerheid, jezelf niet serieus nemen. Soms worden de spelers door Stefan uitgedaagd hun grenzen op te zoeken, in hun mate van expressie of door hen iets te laten spelen waar ze zich inhoudelijk ongemakkelijk bij voelen.

Het fysieke opzoeken van grenzen en het uitdagen van het gepaste gedrag (tussen mannen en vrouwen) is een element dat Stefan bij uitstek definieert als theatermaker in deze projecten. Hij duwt zijn spelers richting hun grenzen en verleidt hen dan om er stapje-voor-stapje overheen te gaan. Zoals Hilde uit Dun Velleke zegt: “Hij daagt je uit en sleept je er dan doorheen”. Want een moment van fysieke of morele transgressie is een vruchtbare bodem voor nog veel meer verandering. Een belangrijk moment waarin die verandering kan plaatsvinden is de ontmoeting met anderen

Maar de belangrijkste personages van het verhaal van de participatieprojecten zijn de spelers in verdrukking, die afwachtten. Zoals Marthe Rombouts het stelt laat Stefan deze “bangste vogeltjes van de groep vliegen”.
DUN VELLEKE is een project van HETGEVOLG.
De groep heeft de naam van de eerste productie overgenomen: DUN VELLEKE

lied tegen armoede – gecomponeerd door Kris Auwers (Zandman)